NewsStarΧρήστος Κανελλόπουλος: Οι πενήντα δύο βασίλισσες μια τράπουλα για...

Χρήστος Κανελλόπουλος: Οι πενήντα δύο βασίλισσες μια τράπουλα για τον έρωτα

-

- Advertisment -spot_img

Χρήστος Κανελλόπουλος: Οι πενήντα δύο βασίλισσες μια τράπουλα για τον έρωτα


Οι 52 βασίλισσες του Χρήστου Κανελλόπουλου είναι σίγουρα ένα διαφορετικό ανάγνωσμα δοσμένο ποιητικά άλλοτε με ελαφρότητα και συγκίνηση και άλλοτε με αθυροστομία, λαγνεία, νοσταλγία και καημό. Ο συγγραφέας τους τις έχει στήσει με την μορφή τράπουλας που αποτελείται αποκλειστικά από ντάμες. 13 ντάμες κούπα του έρωτα και της αγάπης, 13 ντάμες μπαστούνι του πόνου και του θανάτου, 13 παραμυθένιες και φιλοσοφικές ντάμες σπαθί, 13 πορνικές ντάμες καρό και δύο ντάμες μπαλαντέρ.

Συνέντευξη star.gr: Γιατί ξεχωρίζουν τα αχνά φώτα της Μάρφα;

Φωτογραφία: Σταματία Πάππα

Ο Χρήστος Κανελλόπουλος μιλάει στη Γεωργία Χάρδα. Παρουσιάζει τις 52 βασίλισσες που σίγουρα θα σας εκπλήξουν και εξηγεί πώς μπορεί κάποιος να βυθιστεί στα σκοτάδια του έρωτα  χωρίς να χάσει το χιούμορ και την τρυφερότητα του.

-Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης του βιβλίου και πόσο χρόνος χρειάστηκε για να ολοκληρωθεί; 

Όπως οι δημοσιογράφοι, έτσι και οι συγγραφείς οφείλουν να προστατεύουν τις πηγές τους. Αυτό τουλάχιστον απαιτεί η δεοντολογία. Επειδή ωστόσο σας συμπαθώ, για να μην μείνετε παραπονεμένη, θα σας διηγηθώ μία μικρή ιστορία. Ας πούμε λοιπόν ότι το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας γεννήθηκε μια νύχτα στο Τόκιο, σ΄ένα σεπαρέ, συντροφιά με μια γκέισα, κατά την διάρκεια μιας συζήτησης στα αγγλικά, σχετικά με τη φύση του έρωτα. Πόσες βασίλισσες μπορεί να χωρέσει η καρδιά ενός άνδρα; Εγώ είπα 150. Ήταν άνοιξη. Παρασύρθηκα. Ύστερα από καιρό βρέθηκα στην Θεσσαλονίκη. Έπαιζα χαρτιά πίνοντας ουίσκι μέσα σ΄ένα σύννεφο από καπνό. Η τσόχα ήταν πράσινη κι οι ντάμες έπεφταν πάνω της  η μία μετά την άλλη. Στην αρχή κέρδιζα. Μετά έχανα. Μέθυσα τόσο πολύ, ώστε στο τέλος κάθε τραπουλόχαρτο, το περνούσα για ντάμα. Χαμός. Όμως την άλλη μέρα τα θυμόμουν όλα τέλεια. Με την πρώτη καραντίνα, βρήκα τον χρόνο που χρειαζόμουν. Έστησα το γραφείο μου στο μπανάκι του κήπου και το ‘ριξα στο γράψιμο. Το κοντέρ μου τερμάτισε στην 135η βασίλισσα. Κράτησα τις 54 και τις είπα 52. Ο πατέρας μου ήταν μέγας χαρτοπαίκτης, Εγώ έφτιαξα μια τράπουλα μόνο με ντάμες: 13 ντάμες κούπα του έρωτα και της αγάπης, 13 ντάμες πίκα του πόνου και του θανάτου, 13 παραμυθένιες και φιλοσοφικές ντάμες σπαθί, 13 πορνικές ντάμες καρό και δύο ντάμες μπαλαντέρ. 

Ας φανταστεί μ’ αυτές κάθε σκανταλιάρα ψυχή το δικό της επιτραπέζιο παιχνίδι. 

-Πρόκειται για τολμηρά κείμενα που προκαλούν με την αθυροστομία τους και παρά τον αναμφισβήτητο λυρισμό τους, συχνά φλερτάρουν με τα σκοτάδια του έρωτα. Συμβιβάζεται άραγε αυτή η ελευθεριότητα της γραφής σας με την εποχή μας;  

Κι επίσης: Πόσο εύκολο είναι κάποιος να βυθιστεί στο σκότος του έρωτα και να το ερμηνεύσει;  

Ο Γιάννης Ευσταθίου, ένας από τους δημοσιογράφους που εκτιμώ και παρακολουθώ, υποστηρίζει ότι η κατάρρευση του κινήματος της σεξουαλικής απελευθέρωσης η οποία συντελέστηκε με την έλευση του aids, συνέβαλε καθοριστικά στην παγίωση ενός υποκριτικού νεοπουριτανισμού, που σιγοτρώει σαν σαράκι την κοινωνία, απαξιώνει την ουσία της ανθρώπινης φύσης, ευνοεί την φιλοσοφία της κλειδαρότρυπας, φοράει φερετζέδες στα άπλυτα, αναστέλλει την αυτοπραγμάτωση και περιορίζει την ευτυχία. Συμφωνώ, και υπό αυτή την έννοια, η απάντηση στην ερώτηση σας είναι αρνητική: Νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό οι βασίλισσες δεν συμβιβάζονται με την εποχή μας. Αυτός ωστόσο δεν είναι λόγος για να κρύβεται κανείς πίσω από το δάκτυλό του. Όσο για τα σκοτάδια που επισημαίνετε, το βιβλίο δεν αναφέρεται ούτε κατά διάνοια μόνο σ΄αυτά. Αναφέρεται στο σύνολο της ερωτικής λειτουργίας. Όποιος έχει λουστεί στο φως του έρωτα, κι έχει ζήσει σωματικές και ψυχικές ανατάσεις στο «ημίφως των μπουντουάρ», έχει αναπόδραστα βυθιστεί και στο σκότος για το οποίο με ρωτάτε.  Διότι ο έρωτας δεν είναι ένα συναίσθημα αειθαλές. Έχει ημερομηνία λήξης. Και όταν λήγει συχνά προκαλεί δηλητηρίαση. (Ακόμα κι αν δεν περνάει από το στομάχι, όπως διατείνονται ορισμένοι).

«Ένας μεγάλος έρωτας είναι πάντοτε απαραίτητος, για να εξασφαλίζουν άλλοθι οι αδικαιολόγητοι καημοί. Δεν το λέω εγώ αυτό. Το λέει ο Καμύ(γέλια)​»

-Πιστεύετε ότι στα σκοτάδια τρέφονται οι πιο έντονες ερωτικές στιγμές;

Ειλικρινά όχι. Πιστεύω ότι οι πιο έντονες ερωτικές στιγμές τρέφονται από το φως. Το φως άλλωστε, σε συνδυασμό με την απαραίτητη συναισθηματική ωριμότητα, μπορεί να διαλύσει κάθε σκοτάδι. Καρατσεκαρισμένο. Σας το συστήνω. Από την άλλη πλευρά  ένας μεγάλος έρωτας είναι πάντοτε απαραίτητος, για να εξασφαλίζουν άλλοθι οι αδικαιολόγητοι καημοί. Δεν το λέω εγώ αυτό. Το λέει ο Καμύ.  (Γέλια)

-Η Κατερίνα Αγγελάκη- Ρουκ είχε γράψει για τον έρωτα ότι είναι η πιο σκληρή απελπισία, δεν περιέχει τέλος , σαν όλα τα παρήγορα πράγματα της φύσης. Μέσα από τις 52 Βασίλισσες νιώσατε ότι πράγματι ο έρωτας δεν έχει τέλος; 

Δεν ξέρω αν έχει τέλος ο έρωτας. Ξέρω μόνο ότι μοιάζει συχνά με τον πόλεμο, κι έχει όπως ο κάθε πόλεμος τους ήρωες και τους εγκληματίες του, τα θύματά του, τον άμαχο πληθυσμό, τους στρατιώτες,  τους αντάρτες και τους λιποτάκτες του. Τους νικητές και τους ηττημένους του. Τους αγίους και τους διαβόλους του.  Δεν είναι ωραίο πράγμα αυτό και δεν θα έπρεπε να συμβαίνει, όμως οι άνθρωποι είμαστε πλάσματα ατελή, προσκολλημένα σε πρωτόγονα ένστικτα και νηπιακά κολλήματα. Εγείρουμε απαιτήσεις ιδιοκτησίας, δαιμονοποιούμε επιθυμίες, ζηλεύουμε, μετατρέπουμε το εγώ μας σε ένα ταψί μεγαλύτερο από το κεφάλι μας. Η Κατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ  δεν είναι από τις αγαπημένες μου ποιήτριες. Προτιμώ την Παυλίνα Μάρβιν. 

-Μιλήστε μας για την Βασίλισσα της Μπουκάλας, τη μορφή της οποίας βλέπουμε στο εξώφυλλο. Συνδυάζει το  ρεαλιστικό με το υπερφυσικό στοιχείο. Πώς έγινε η σύλληψη της ιδέας της; 

Όσο παράξενο κι αν ακούγεται, η ιστορία της βασίλισσας της μπουκάλας είναι αληθινή. Μόνο που την επόμενη μέρα, δεν έβρεξε ψάρια. Όσο για το εξώφυλλο, το φιλοτέχνησε ( όπως όλες τις εικόνες και τα σύμβολα του βιβλίου) μια πολύ ταλαντούχα νεαρή ζωγράφος, η Εύα Χασάπη, η οποία κατάφερε να αποτυπώσει σχεδόν φωτορεαλιστικά την συγκεκριμένη βασίλισσα, όπως ακριβώς την θυμάμαι.

 

–Ξεχωρίζετε κάποια βασίλισσα που ενδεχομένως η ιστορία της να έχει ιδιαίτερη σημασία για σας; Υπάρχει κάποια που σας παίδεψε περισσότερο; 

 

Όλες τις βασίλισσες τις αγαπώ και όλες έχουν για μένα την σημασία τους γιατί μου θυμίζουν κάτι που θέλω να το θυμάμαι. Καμία τους δεν με παίδεψε από τεχνική άποψη και η συγγραφή τους ήταν για μένα μια απόλαυση που με ξεκούραζε από την άχαρη καθημερινότητα, με ταξίδευε και με γέμιζε δύναμη. Όπως και να έχει χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες ανεξαιρέτως τις μούσες που συνέβαλλαν η κάθε μία με τον τρόπο της στην ολοκλήρωση αυτού του βιβλίου 

 

– Πιστεύετε ότι η ποίηση μπορεί να κλείσει τις πληγές των ανθρώπων; 

Είμαι βέβαιος. Και δεν είναι αυτή η μόνη της δύναμη.  

Ποιήμα 

Η βασίλισσα της Ιθάκης 

 

Η πρώτη φορά που κάναμε έρωτα ήταν αναγνωριστική. 

 

Την δεύτερη της ψιθύριζα όλα όσα πρόκειται να της συμβούν έπειτα από λίγο και καθώς τα πραγματοποιούσα, το κορμί της τιναζόταν σαν να την χτύπαγε ηλεκτρικό ρεύμα. ’ 

 

Δεν έμεινε στον Οδυσσέα πιστή η Πηνελόπη. 

 

Σ΄εμένα έμεινε πιστή 

 

      που δεν με ξέρει κανένας. 

Μπορείτε να γνωρίσετε live τις πενήντα δύο βασίλισσες το Σάββατο 21 Μαϊου 2022 , στη 13:00  το μεσημέρι, στο καφέ του Αρχαιολογικού Μουσείου (28ης Οκτωβρίου 44)

Μαζί με τον συγγραφέα θα είναι ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Δημήτρης Κουρούμπαλης και η θεατρική ομάδα So7.

Συμμετέχει με ηχητικό μήνυμα η ποιήτρια και κριτικός Μαρία Τοπάλη.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις  ΑΩ.


Δες τη δημοσίευση στο Star.gr

Latest news

- Advertisement -